• Υψηλή περιεκτικότητα σε υγρασία στο ύφασμα ή στην εσωτερική επένδυση. Η υγρασία στο υγρό ύφασμα εξατμίζεται σε υψηλές θερμοκρασίες, σχηματίζοντας φυσαλίδες ατμού (ειδικά κατά τη διάρκεια της σφραγισμένης συμπίεσης). Συνιστάται να βεβαιωθείτε ότι η ανάκτηση υγρασίας του υφάσματος είναι ≤ 6% πριν το πιέσετε.

• Η εσωτερική επένδυση δεν είναι επίπεδη, με αποτέλεσμα ρυτίδες ή επικαλύψεις.

• Η μετακίνηση του υφάσματος κατά τη διάρκεια της πίεσης προκαλεί κακή ευθυγράμμιση του συγκολλητικού στρώματος.

• Χρησιμοποιώντας ένα βρώμικο τραπέζι συμπίεσης (τα υπολείμματα κόλλας και η σκόνη επηρεάζουν την πρόσφυση).

• Εκτέλεση επεξεργασιών υγρής θερμότητας όπως πλύσιμο, ατμός ή πήξη μετά τη συγκόλληση. Εάν η ισχύς του δεσμού είναι ανεπαρκής, οι φυσαλίδες είναι πιθανό να επαναληφθούν.

• Το ύφασμα είναι πολύ παχύ ή πολύ πυκνό (π.χ. ποπλίνα υψηλής ποιότητας, υψηλής πυκνότητας, επικαλυμμένα υφάσματα), γεγονός που καθιστά δύσκολη τη διείσδυση της κόλλας θερμής τήξης.

• Το ύφασμα περιέχει ελαστικές ίνες (π.χ. spandex), με αποτέλεσμα σημαντική διαφορά στους ρυθμούς συρρίκνωσης της θερμότητας μεταξύ του υφάσματος και της εσωτερικής επένδυσης. Η απελευθέρωση πίεσης κατά την ψύξη προκαλεί φυσαλίδες.

• Η επιφάνεια του υφάσματος έχει υδατοαπωθητικά φινιρίσματα, επιστρώσεις ή επεξεργασίες λαδιού, που επηρεάζουν τη διαβροχή και την πρόσφυση της κόλλας.

• Οι κόκκοι κόλλας θερμής τήξης είναι πολύ λεπτοί ή το σημείο τήξης δεν είναι συμβατό με τη διαδικασία.

• Οι ειδικές διαδικασίες μετά την επεξεργασία δεν είναι συμβατές με τους κόκκους κόλλας θερμής τήξης.

Πολύ υψηλή ή πολύ χαμηλή θερμοκρασία

Πολύ υψηλή θερμοκρασία:Η θερμοκολλητική κόλλα λιώνει υπερβολικά, αποσυντίθεται ή ανθρακώνεται, παράγοντας αέριο που σχηματίζει φυσαλίδες.

Πολύ χαμηλή θερμοκρασία:Η κόλλα δεν λιώνει επαρκώς, εμποδίζοντάς την να διεισδύσει στις ίνες του υφάσματος. ο δεσμός είναι αδύναμος και το υλικό συρρικνώνεται και βγάζει φυσαλίδες μετά την ψύξη.

Ανεπαρκής ή ανομοιόμορφη πίεση

Ανεπαρκής πίεση → Κακή επαφή μεταξύ της κόλλας και του υφάσματος.

Ανομοιόμορφη πίεση (π.χ. ανομοιόμορφο τραπέζι σιδερώματος, παραμορφωμένη πλάκα πίεσης) → Οι εντοπισμένες περιοχές αποτυγχάνουν να κολλήσουν, δημιουργώντας κενά.

Ακατάλληλη διάρκεια

Πολύ λίγος χρόνος→ Η κόλλα δεν έχει λιώσει και διεισδύσει πλήρως.

Ο χρόνος είναι πολύ μεγάλος→ Το ύφασμα υπερθερμαίνεται, με αποτέλεσμα η υγρασία να εξατμίζεται και να σχηματίζει φυσαλίδες ατμού ή η κόλλα να γερνάει και να γίνεται εύθραυστη.

Ανεπαρκής ψύξη

Μετακίνηση ή αναδίπλωση του υφάσματος πριν κρυώσει επαρκώς μετά τη συγκόλληση → Το συγκολλητικό στρώμα δεν έχει σκληρύνει. εξωτερικές δυνάμεις προκαλούν μικροφυσαλίδες ή αποκόλληση.

Ελαφριά μη υφασμένη εύτηκτη εσωτερική επένδυση: Λιγότερο από 20 g/m²

Μεσαίου βάρους μη υφασμένη εύτηκτη εσωτερική επένδυση: 20–30 g/m²

Βαριές μη υφασμένες επενδύσεις: 30 g/m² και άνω

Μη υφασμένες εσωτερικές επενδύσειςΤα ρούχα που χρησιμοποιούνται στα ρούχα είναι κυρίως ελαφριά και μεσαίου βάρους. Για ελαφριά υφάσματα (όπως μετάξι), χρησιμοποιούνται συνήθως ελαφριές και εξαιρετικά ελαφριές μη υφασμένες επενδύσεις βάρους 20 g/m² ή λιγότερο.

Με βάση τα χαρακτηριστικά απόδοσης, μπορούν να ταξινομηθούν σε μη κολλητικούς, μερικώς συγκολλητικούς και πλήρως συγκολλητικούς τύπους.

Με βάση το σχήμα και τα χαρακτηριστικά, μπορούν να ταξινομηθούν ως εξής:

• Ευθεία εσωτερική επένδυση—λωρίδες κομμένες σε λωρίδες διαφορετικού πλάτους κατά μήκος των κατευθύνσεων του στημονιού και του υφαδιού ανάλογα με την εφαρμογή.

• Διασύνδεση μεροληψίας—συμπεριλαμβανομένης της κανονικής προκατάληψης, της στενής προκατάληψης και της ευρείας προκατάληψης.

Οι κοινές προδιαγραφές περιλαμβάνουν 60°, 45°, 30° και 12°, με πλάτη παρόμοια με αυτά της ευθείας εσωτερικής επένδυσης.

Μια αυτοκόλλητη εσωτερική επένδυση σε σχήμα λωρίδας που χρησιμοποιείται για την ενίσχυση συγκεκριμένων περιοχών των ενδυμάτων. Χρησιμοποιείται για την ενίσχυση και την ενίσχυση περιοχών όπως η μασχάλη, η λαιμόκοψη, το στρίφωμα, το μανίκι, το άνοιγμα της τσέπης, το κάτω μέρος της τσέπης και η άκρη του στρίφωμα.

Χρησιμοποιώντας μια ειδική διαδικασία, αυτή η διεπαφή είναι κατασκευασμένη εξ ολοκλήρου από θερμοκολλητική κόλλα σε μοτίβο που μοιάζει με ιστό αράχνης, με αποτέλεσμα μια λεπτή, απαλή υφή. Τοποθετείται ανάμεσα σε δύο στρώσεις υφάσματος και συνδέεται και στις δύο πλευρές όταν θερμαίνεται, εξ ου και η ονομασία "αυτοκόλλητη διεπαφή διπλής όψης" (κοινώς γνωστή ως ταινία διπλής όψης). Χρησιμοποιείται συχνά σε σωληνώσεις για την παροχή ενίσχυσης.

Σε γενικές γραμμές:Για διασύνδεση με πλήρη συγκόλληση και διασύνδεση που απαιτεί μόνιμη συγκόλληση, θα πρέπει να χρησιμοποιείται θερμική πρέσα για συγκόλληση. Ένα σίδερο πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο για ορισμένους τύπους διακοσμητικών διασυνδέσεων ή για τη συγκόλληση ορισμένων τύπων εσωτερικής επένδυσης.

Η θερμοκρασία για τη συγκόλληση σιδήρου πρέπει, φυσικά, να διατηρείται εντός του επιτρεπόμενου εύρους, όπως και με μια μηχανή τήξης. Η θερμοκρασία πρέπει να φτάσει στο σημείο τήξης της θερμοκολλητικής κόλλας και να διατηρείται όσο το δυνατόν χαμηλότερη.

Κατά τη συγκόλληση με σίδερο, ασκήστε πίεση για περίπου 4 έως 6 δευτερόλεπτα ανά περιοχή στην κατάλληλη θερμοκρασία. Το κλειδί είναι να εξασφαλίσετε ομοιόμορφη συγκόλληση.

Κατά τη διεξαγωγή μιας δοκιμής συγκόλλησης, ρυθμίστε τη θερμοκρασία, την πίεση και το χρόνο συγκόλλησης σύμφωνα με τις συνιστώμενες συνθήκες συγκόλλησης και βεβαιωθείτε ότι αυτές οι τρεις παράμετροι λειτουργούν σωστά στο μηχάνημα πριν προχωρήσετε στη δοκιμή.

• Αντοχή κόλλας (αντοχή αποφλοίωσης) μετά τη σύντηξη της επένδυσης στο ύφασμα

• Ελέγξτε για τυχόν διαρροή κόλλας

• Σημειώστε τυχόν αλλαγές στην αίσθηση του χεριού του υφάσματος μετά την πλαστικοποίηση

• Αλλαγές στη συρρίκνωση (συμπεριλαμβανομένης της θερμικής συρρίκνωσης και της συρρίκνωσης πλύσης)

• Αλλαγές στην εμφάνιση του υφάσματος (όπως αποχρωματισμός, τρίψιμο, σημάδια ή γυαλάδα)

• Ολόκληρη η δοκιμή πρέπει να διεξαχθεί μία ώρα μετά την ενεργοποίηση της μηχανής τήξης

• Η σχέση μεταξύ της θερμοκρασίας σύντηξης, του χρόνου σύντηξης και της πίεσης σύντηξης:Η μείωση της θερμοκρασίας απαιτεί παράταση του χρόνου ή αύξηση της πίεσης, ενώ η αύξηση της θερμοκρασίας επιτρέπει τη μείωση του χρόνου ή τη μείωση της πίεσης.

• Η σχέση χρόνου και πίεσης:Καθώς αυξάνεται ο χρόνος συγκόλλησης, η πίεση μπορεί να μειωθεί κατάλληλα, αλλά η ελάχιστη απαιτούμενη πίεση πρέπει να διατηρηθεί. Η παράταση του χρόνου συγκόλλησης και η σχετική μείωση της πίεσης που ασκεί το μηχάνημα στο ύφασμα —ειδικά στα υφάσματα υψηλού αριθμού— είναι ένα αποτελεσματικό μέτρο για τη διατήρηση της υφής και της εμφάνισης του υφάσματος.

• Θερμοκρασία συγκόλλησης:Αυτό αναφέρεται στη θερμοκρασία στην επιφάνεια επαφής μεταξύ της εύτηκτης εσωτερικής επένδυσης και του υφάσματος κατά τη διαδικασία θερμικής συμπίεσης, γνωστή και ως θερμοκρασία κόλλας. Εάν η θερμοκρασία είναι πολύ χαμηλή, η κόλλα θερμής τήξης δεν θα λιώσει. Εάν είναι πολύ ψηλό, μπορεί να καταστρέψει το ύφασμα, να προκαλέσει υπερβολική θερμική συρρίκνωση, να επηρεάσει την αίσθηση του χεριού και σε σοβαρές περιπτώσεις να οδηγήσει σε διαρροή κόλλας - όπου η κόλλα διαρρέει στην επιφάνεια του υφάσματος.

• Πίεση συγκόλλησης:Εάν η πίεση είναι πολύ χαμηλή, η θερμοκολλητική κόλλα δεν θα προσκολληθεί στο ύφασμα. Εάν η πίεση είναι πολύ υψηλή, θα αλλάξει τις ιδιότητες του υφάσματος, όπως το ντύσιμο και την αναπνοή.

• Χρόνος συγκόλλησης:Ο χρόνος συγκόλλησης είναι ευθέως ανάλογος με το βάρος (πάχος) του υφάσματος. Όσο πιο παχύ είναι το ύφασμα, τόσο μεγαλύτερος είναι ο απαιτούμενος χρόνος συγκόλλησης.

Η αντοχή αποφλοίωσης αναφέρεται στη μέση δύναμη που απαιτείται για τον διαχωρισμό ενόςεύτηκτη εσωτερική επένδυσηαπό το ύφασμα στο οποίο συνδέεται περιστρέφοντάς το κατά 180 μοίρες.